HomeRadio Vatikani
Radio Vatikani   
Në gjuhë të tjera  

     Home > Kisha >  2013-06-20 12:13:09
A+ A- Printo artikullin



Çelësi i fjalëve të Kishës: kushtetuta “Sacrosanctum Concilium”



Deri tani, ju kemi folur për tri nga katër kushtetutat e Koncilit II të Vatikanit. Në emisionin e sotëm, do t’ju njohim me kushtetutën “Sacrosanctum Concilium”.
Me të, etërit konciliarë urojnë pjesëmarrjen e plotë e të vetëdijshme të besimtarëve në liturgji. Parashikon që konferencat ipeshkvnore mund të autorizojnë përdorimin e gjuhës amtare në leximet liturgjike, pavarësisht se gjuha e kremtimit mbetet latinishtja, rregull, që u ndryshua më vonë. Riti i Meshës thjeshtohet e pranohet një lloj pluraliteti në formë përsa u përket procesioneve, dhënies së Sakramenteve dhe muzikës.
Liturgjia, thuhet në kushtetutë, kontribuon që besimtarët ta shprehin me jetë dhe t’u dëshmojnë të tjerëve misterin e Krishtit e natyrën më të pastër të Kishës së vërtetë, e cila është njëkohësisht njerëzore e hyjnore, e dukshme, por e mbrujtur me realitete të padukshme. Si vepër e Krishtit, meshtar e profet, dhe e Kishës, korpit të Tij, çdo akt liturgjik është i shenjtë në vetvete. Njerëzit, para se të marrin pjesë në liturgji, duhet të kthehen e të besojnë në Zot.
Barinjtë e shpirtrave, vazhdon akoma “Sacrosanctum Concilium”, duhet të vigjëlojnë me kujdes, që në aktet liturgjike të respektohen normat, të cilat sigurojnë vlefshmërinë dhe legjitimitetin e kremtimit. Besimtarët duhet të marrin pjesë me vetëdije, aktivisht e në mënyrë frytdhënëse.
Rregullat mbi liturgjinë shenjte, nënvizohet më tej, duhet t’i vendosë vetëm autoriteti kishtar. Kur nuk është çështje feje, Kisha nuk synon të imponojë uniformitetin e rreptë, por respekton dhe favorizon vetitë e dhuratat shpirtërore të racave e të popujve të ndryshëm. Kisha, thuhet në kushtetutë, kujdesohet që besimtarët të mos marrin pjesë sikur të ishin të huaj, ose si spektatorë të heshtur në Flijimin eukaristik, por që, përmes kuptimit të plotë të riteve dhe të lutjeve, të marrin pjesë me gjithë vetveten, aktivisht e me bindje, në aktin e shenjtë. Prandaj – e me këtë dispozitë “Sacrosanctum Concilium” i hap udhën përdorimit të gjuhës amtare në liturgji – i duhet dhënë hapësirë gjuhës së popullit.
Pra, me kushtetutën “Sacrosanctum Concilium”, Kisha shqetësohet për besimtarët, të cilët nuk duhet të marrin pjesë në liturgji pasivisht, por aktivisht, me vetëdije të plotë. E ky shqetësim është i vlefshëm edhe në ditët tona, 50 vjet pas Koncilit II të Vatikanit. Sa herë na qëllon të shohim në meshë, njerëz, që i shqetësojnë të tjerët e vetë aktin liturgjik, duke biseduar? Sa herë dëgjojmë zilen e ndonjë celulari? Ose, kemi përkrah njerëz, që megjithëse nuk shqetësojnë askënd, nuk marrin pjesë në meshë, qëndrojnë në heshtje e nuk këndojnë. Pjesëmarrja në liturgji, sidomos ditën e dielë e ditën e festës së urdhnueme, nuk do të thotë të plotësosh detyrën, ose ta kthesh këtë në zakon. Do të thotë të marrësh pjesë me vetëdije në një akt, që kremton e i thur lavde Zotit të Gjithpushtetshëm. Është burimi, uji i të cilit, kthen çdo dele të humbur në vathën e grigjës së Hyjit.




Share






Kush jemi Orari i programeve Shkruaji redaksisë Prodhime RV Links Në gjuhë të tjera Selia e Shenjtë Qyteti i Vatikanit Kremtimet liturgjike të Papës
Përmbajtja e kësaj faqeje gëzon të drejtën e autorit ©. Administratori / Web-team / Kushtet ligjore / Reklama